Ketensamenwerking vraagt nieuwe competenties
Gemeenten en maatschappelijke organisaties zijn
steeds vaker betrokken bij complexe samenwerkingstrajecten. Denk aan het
opzetten van de CJG’s, WMO-loketten, het aanpakken van
overlast in de openbare ruimte of huiselijk geweld, zorgnetwerken, iWAP’s (Integrale Wijkactie Programma’s), trajectregie in
de maatschappelijke opvang en woonservicezones. Dit vraagt nieuwe competenties
op zowel bestuurlijk, management- als uitvoerend niveau.
Gelijkwaardig en wederzijds afhankelijk
Samenwerking in
een keten van samenwerkingspartners wordt ook wel gevat in termen als
ketennetwerken, wraparoundcare, ketenbenadering,
netwerksturing of ketenaanpak.
De betekenis is
hetzelfde.
Een definitie:
“Samenwerkingsverbanden van verschillende organisaties zoals gemeenten, zorg-
en welzijnsinstellingen, woningcorporaties enz. gebaseerd op gelijkwaardigheid
en erkenning van onderlinge afhankelijkheid bij het verbeteren van de zorg-,
hulp- en/of dienstverlening aan de cliënt.” (bron: thesauruszorgenwelzijn.nl)
Meerwaarde
Ketensamenwerking
kan een meerwaarde hebben in de aanpak van complexe maatschappelijke problemen.
Het verkleint de neiging om op een eigen eiland te blijven werken, en bevordert
dat partijen gebruik maken van elkaars expertise en contacten.
Ketensamenwerking voorkomt dat partijen dezelfde maatschappelijke problemen
afzonderlijk gaan aanpakken. En het allerbelangrijkst: samenwerking van
verschillende partijen is vaak de enige manier om een passend aanbod te creëren
voor cliënten en/of burgers.
Competenties
Ketensamenwerking
vergt nieuwe competenties van directies, management en uitvoerders bij
gemeenten en maatschappelijke organisaties. Dat zijn competenties op het gebied
van regievoering, proces- of projectmanagement en het werken volgens duidelijke
afspraken in de uitvoering. Ook is het van belang te werken met een passend
meervoudig financieringsmodel en een daarvan afgeleid beïnvloedingsmodel.
Afspraken op drie niveaus
Ketensamenwerking
stelt hoge eisen aan samenwerkende
partijen. Om valkuilen te vermijden zijn competenties en afspraken op drie
niveaus van belang:
- Bestuurlijk
niveau (Good governance)
Op dit niveau moeten directies en/of wethouders
als stuurgroep het beleid vormen, zowel inhoudelijk als financieel om de kaders
van de ketensamenwerking vast te stellen.
- Managementniveau
(Good management)
Op dit niveau moeten managers van betrokken
partijen als projectgroep het proces goed vormgeven en managen.
- Uitvoerend
niveau (Good practice)
Op dit
niveau moeten de uitvoerders van verschillende partijen in goed overleg en samenwerking het proces uitvoeren zoals
afgesproken.
Valkuilen
Ketensamenwerking
gaat niet altijd goed. Valkuilen zijn bijvoorbeeld:
- Geen duidelijke afspraken maken
- Geen regiehouder aanstellen
- Een onduidelijke procesbeschrijving
- Een niet-werkende
communicatiestructuur
- Geen passend financieel model kunnen
opstellen
Aanbod Stade Advies
Stade Advies
beschikt over kennis en ervaring om valkuilen te vermijden bij het vormgeven
van ketensamenwerking en competenties te versterken in de vorm van
vaardigheidstrainingen of advies. Daarbij kunnen we gebruikmaken van de bekende
BCF-methodiek als een handzaam instrument om tot een richtinggevend afsprakenkader
te komen.
Meer informatie
Neem dan contact op:
