Deze website maakt gebruik van cookies om ons te helpen uw gebruikerservaring te verbeteren. Meer informatie of Accepteren
Stade advies

Briljantste mislukking in de zorg was té klantgericht ggz-traject: ‘Hier valt het meeste van te leren’

19 december 2017

Meestal vegen organisaties mislukte projecten stilletjes onder het tapijt, maar dat vinden ze bij het Instituut voor Briljante Mislukkingen zonde. Dit jaar verkozen zij een ggz-traject in Amsterdam tot de ‘briljantste mislukking in de zorg’.

Meestal vegen organisaties mislukte projecten stilletjes onder het tapijt, maar dat vinden ze bij het Instituut voor Briljante Mislukkingen zonde. Grondlegger is de Maastrichtse innovatiehoogleraar Paul Iske, die visitekaartjes heeft waarop hij zichzelf chief failure officer noemt. ‘We moeten mensen minder afrekenen op fouten, en juist opener zijn over mislukte projecten. Daar valt het meeste van te leren.’

Begin december reikte zijn instituut op het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport prijzen uit voor de briljante mislukkingen. Zo’n dertig organisaties stuurden kanshebbers in. De Maastrichtste hoogleraar Paul Iske probeert ondertussen ook andere vakgebieden warm te maken voor een mislukkingsprijs. ‘In de zorg staat dit nu goed op de kaart, met grote partijen zoals onderzoeksfinancier  ZonMw als sponsor. Maar ook in overige sectoren kunnen veel mensen profijt hebben van meer openheid over fouten. Een mislukkingsprijs voor het onderwijs of de wetenschap lijkt me fantastisch. En een voor de journalistiek.’

Client centraal

Geen wachtlijsten en zelf kiezen wie je behandelaar wordt: een ervaringsdeskundige, of toch liever een psycholoog? De cliënt centraal, dat was het idee van een nieuw en ambitieus ggz-traject in Amsterdam. Het project liep vast, maar won vandaag wel de prijs voor briljantste mislukking. De praktijk bleek weerbarstig. Andere afdelingen binnen de ggz zagen het initiatief als concurrentie voor hun eigen werkzaamheden, zelfs als cliënten daar op een wachtlijst stonden. Administratiemedewerkers wisten niet hoe ze de nieuwe manier van behandelen moesten verwerken. En ook binnen het pionierende team zelf ontstonden scheuren. Neel Schouten, manager poliklinische psychiatrie bij ggz in Geest: ‘Zo wilden sommige medewerkers in het eigen team kunnen overleggen zonder aanwezigheid van de cliënt, terwijl het oorspronkelijke idee was om alles juist mét de client te bespreken.’ Toen het project sneuvelde, werd Schouten door haar raad van bestuur gewezen op het bestaan van de mislukkingenprijs. ‘Ik raakte direct enthousiast. Wat een geweldig idee, een prijs die experimenteren stimuleert, en dus ook de daarbij horende valpartijen. Wat ik een volgende keer anders zou doen? Misschien meer draagvlak creëren, of stapje voor stapje dingen veranderen in plaats van alles tegelijkertijd. Door onze ervaringen breeduit te delen hoop ik in ieder geval dat onze ideeën om de cliënt écht centraal te stellen zich als een olievlek verspreiden. Doordat iedereen nu van onze fouten kan leren, groeit de kans op succes.’

 

Bron: de Volkskrant